Kruisweg begijnhof Lier – statie 8

Een tweede keer vallen, een tweede keer opstaan. We vervolgen onze weg langs de Grachtkant tot we bij de volgende zijstraat, het Hemdsmouwken, komen. Statie 8 hangt hier op het hoekje, net onder het naambordje.

VIII. Jezus troost de wenende vrouwen.

‘k Prijs u, vrouwen, die in tranen
Jesus’ smarten hebt beklaagd;
want Hij troost, met zacht vermanen
Hij, die ‘t leed zoo troostloos draagt.”

Jezus is verraden, geslagen, geschopt, en vernederd. Nu draagt Hij het zware kruis op Zijn schouder en rug. Overal om Hem heen schreeuwen mensen naar Hem. Er wordt getrokken en geduwd. Dan komt Hij een groepje vrouwen tegen. Zij schreeuwen niet. Zij kijken, en huilen om wat Hem wordt aangedaan. Jezus ziet hen staan en komt moeizaam naar ze toegelopen en zegt: “Weent niet over Mij, maar weent over uzelf en over uw kinderen.” (Lucas 23,28)

Naar de Website van de Kapucijnen in Nederland:

Anderen troosten, terwijl je zelf ten dode bedroefd bent, lijkt een onmogelijke taak.
Jezus heeft, ondanks zijn lijden, nog aandacht voor de mensen buiten hem.
Wat hem overkomt, kan morgen hun zonen overkomen. Zij huilen over hem, zij huilen over zichzelf.
Hij wordt door medelijden overmand als hij de treurende vrouwen ziet.

Zij die zelf lijden, zijn vaak beter dan wie ook in staat om anderen te troosten; zij weten wat er in anderen omgaat.
Lijden en verdriet kunnen egocentrisch maken.
Lijden en verdriet zijn ook in staat ongekend heilzame krachten in ons te wekken.

Eeuwige God,
vaak zijn we met ons eigen verdriet bezig zonder aandacht voor de nood van anderen, maar soms mogen wij onszelf overtreffen,
laat hen die delen in uw lijden,
ooit delen in uw verrijzenis en verheerlijking,
en breng allen die anderen kwaad doen, tot bekering.
Amen.

Volgende statie >

Deel dit bericht: